Rroma / Banneux / Maria Hemelvaart
zaterdag 23 januari 2010
dinsdag 19 januari 2010
zaterdag 9 januari 2010
Close as such
© Sanne Weckx
'Close' is voor mij o.a. dicht bij iemand staan, maar ook dicht bij jezelf staan, in wezen, in gevoel, in zijn.
De spanning tussen samen en alleen. Ben je samen 'close' en ben je even 'close' als je verwijderd bent van de ander? Het verschil in gevoel en waarneming, en de persoonlijke associatie van de toeschouwer bij het switchen tussen beide beelden activeert het denken en laat het gevoel spreken. Is 'close' wel 'that close'.
De landschappelijkheid van de beelden en het suggestieve karakter die ze uitademen laten een grote vrijheid. http://sanneweckx.spaces.live.com/
zondag 3 januari 2010
Leo Sikkenga
Mensen op straat. Een boeiend onderwerp dat mij persoonlijk erg raakt. Tijdens mijn studie merk ik dat de maatschappij verhard. De laatste foto van de serie is werkelijk een situatie van een persoon, een seconde voor hij mij bij de keel grijpt..............
Afstudeerjaar 30 juni 2004
Waarom is fotografie toch zo boeiend? Dat heb ik me de laatste jaren steeds afgevraagd.
Inmiddels ben ik er achter dat het onvoorspelbare, niet direct verklaarbare beeld, mij het meest intrigeert. Mensen op zo`n manier fotograferen, zodat er bij het bekijken van dat werk een emotie ontstaat. Het is ook heel persoonlijk. Waarom "doet" die foto bij de een meer dan bij de ander? Wie het weet mag het zeggen.
Een goeie opname maak je niet zomaar. De pioniers Adams, Sieff, Ray, Steichen, Penn, Cartier Bresson, of Weston zijn de grote voorbeelden voor mij. Dit werk blijft me inspireren. Heel af en toe zit er zo eentje bij. Als ik zo`n foto aan de muur hang, en hij verveelt na een jaar niet, dan is hij voor mij geslaagd.
Ondanks het bezit van een digitale camera ligt mijn voorkeur nog steeds bij mijn oude rollei uit 1960. Het eigen werk doe ik dan ook meestal met die camera. Voor de opdrachten is de Nikon d300 prima.
http://www.leosikkenga.nl/
Afstudeerjaar 30 juni 2004
Waarom is fotografie toch zo boeiend? Dat heb ik me de laatste jaren steeds afgevraagd.
Inmiddels ben ik er achter dat het onvoorspelbare, niet direct verklaarbare beeld, mij het meest intrigeert. Mensen op zo`n manier fotograferen, zodat er bij het bekijken van dat werk een emotie ontstaat. Het is ook heel persoonlijk. Waarom "doet" die foto bij de een meer dan bij de ander? Wie het weet mag het zeggen.
Een goeie opname maak je niet zomaar. De pioniers Adams, Sieff, Ray, Steichen, Penn, Cartier Bresson, of Weston zijn de grote voorbeelden voor mij. Dit werk blijft me inspireren. Heel af en toe zit er zo eentje bij. Als ik zo`n foto aan de muur hang, en hij verveelt na een jaar niet, dan is hij voor mij geslaagd.
Ondanks het bezit van een digitale camera ligt mijn voorkeur nog steeds bij mijn oude rollei uit 1960. Het eigen werk doe ik dan ook meestal met die camera. Voor de opdrachten is de Nikon d300 prima.
http://www.leosikkenga.nl/
Abonneren op:
Posts (Atom)